 |
 |
|
| از ریشه تا همیشه .......... |
|
كاش با حرفي كه چندان سبز نيست قلب هاي نقره اي را نشكنيم كاش هر شب با دو جرعه نور ماه چشم هاي خفته را رنگي زنيم كاش بين ساكنان شهر عشق رد پاي خويش را پيدا كنيم كاش با الهام از وجدان خويش يك گره از كار دلهاوا كنيم كاش رسم دوستي را ساده تر مهرباني تر آسماني تر كنيم كاش در نقاشي ديدارمان شوق ها را ارغواني تر كنيم كاش اشكي قلبمان را بشكند با نگاه خسته اي ويران كنيم كاش وقتي شاپرك ها تشنه اند ما به جاي ابرها گريان شويم كاش وقتي آرزويي مي كنيم از دل شفاف مان هم رد شود مرغ آمين هم از آنجا بگذرد حرف هاي قلبمان را بشنود |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 1387/01/12ساعت 13:15 توسط عبدالحسن قدیم |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
عبدالحسن قدیم نویسنده وبلاگ ناقوس
|
| نوشته های پیشین |
|
فروردین 1387 |
| آرشیو موضوعی |
|
اخبار زرین دشت |
| پیوندها |
|
اخبار زرین دشت شاعران زرین دشت مجلس شورای اسلامی آستان قدس رضوی ریاست جمهوری مقام معظم رهبری مجمع تشخیص مصلحت نظام شبیر باقری |
|
RSS
|